Diensten/Vieringen  

   

Activiteiten  

   

Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. (Openbaring 3:20)

Dat zegt Christus in het visioen van Johannes.

Nu de Advent is begonnen, staan we stil bij het licht dat Hij is en dat komt om de wereld te verlichten. Hij staat aan onze deur en klopt bij ons aan.
In Johannes’ visioen staan om Hem heen zeven kandelaars.
Een kandelaar heeft nooit licht van zichzelf, maar draagt licht dat geschonken is.
Christus is het Licht en wil dat dit Licht door zijn gemeente de wereld in wordt gedragen.
De zeven kandelaars beelden zeven gemeenten uit, die met name worden genoemd.
Nu is zeven een getal van volheid.
Die zeven beelden samen ook de kerk uit in al haar veelkleurigheid.
Kijk je naar die zeven gemeenten in Openbaring, dan zitten ze allemaal verschillend in elkaar.
Ze hebben hun sterke en hun zwakke punten zoals dat ook bij ons het geval is.
Johannes is een goede pastor. Hij benadert die gemeenten daarom allemaal verschillend.
Maar die zeven vormen ook één geheel.
Samen dragen ze het licht van de ene Christus in de wereld, met al hun mooie dingen, maar ook met hun gebreken.

Advent stelt ons voor de vraag: zijn wij een kandelaar in de hand van Christus en hoe zijn we dat?

Christus eist niet dat we dat perfect zijn.
Hij hoopt wel dat Hij welkom is en zichzelf herkent als Hij binnenkomt.
In de gemeente van Laodicea, bij wie Hij in Johannes’ visioen ‘aanklopt’,  had men alles.
Maar Hij Zelf was er niet te vinden.
De schrijnende kritiek van Christus is: jullie zijn arm, maar voelen dat niet.
Jullie zijn naakt, maar merken het niet.
Jullie zijn blind, maar zijn daar blind voor.
Jullie zijn lauw. Een geestelijke zesjescultuur.
Laodicea staat voor een kerk die zichzelf genoeg is, die het eigenlijk allemaal wel prima vindt zoals het loopt en die pijnlijke vragen over het eigen functioneren niet tot zich toelaat.

Christus komt met een belofte: “Wie overwint, die zal Ik geven…”

Ik was ooit bij een lezing van Bill Hybels, stichter van de Willow Creek gemeente in Chicago. Hij zei: we zijn zo bezig met overleven, als kerk. Maar daar gaat het niet om, dat we overléven. Het gaat erom dat we overwínnen.
Overwinnen is: zwakke plekken opsporen en daar wat aan doen.
Overwinnen is: te boven komen wat je afhoudt van levend geloof in Christus.
Misschien is lauwheid wel het moeilijkste te overwinnen.

Advent betekent ‘komst’.
Christus staat aan de deur van ons bestaan en Hij klopt.
Hoe treft Hij ons aan?
Wat moeten wij overwinnen, persoonlijk in onszelf en als gemeente?

Ds. Gerrit van den Dool