Diensten/Vieringen  

   

Activiteiten  

   

In het komende seizoen zullen we ons bezighouden met de Tien Geboden.

Dat is een te beperkte weergave van het handvest, dat we ook wel aanduiden als ‘Wet’. De Joden spreken, geheel in overeenstemming met de tekst, van ‘tien woorden’.Vanouds leggen de rabbijnen een verband met de tien woorden waarmee God de wereld schept. Met zijn Woord herschept Hij chaos (‘woest en ledig’) tot heilzame orde.

 

De Tien Woorden moeten worden opgevat als de bekendmaking van de Heilige wil van de HEER aan de volken. De Tien Woorden worden geopenbaard zeven weken na de uittocht uit Egypte, zeven weken na Pesach, bij de openbaring op de Sinaï. Dan vindt het wekenfeest plaats dat in de Bijbel alleen als oogstfeest genoemd wordt. Dat is de basis van ons Pinksterfeest. De openbaring op de Sinaï gaat gepaard met vuur, een motief dat met Pinksteren wordt herhaald. Een oogstfeest wordt de dag van de openbaring.

Het verbond bewaart zijn volheid alleen wanneer het telkens wordt vernieuwd. Ook op de Sinaï gaat het om de vernieuwing van het verbond, want het verbond werd al met de aartsvaderen Abraham, Izaäk en Jacob gesloten. Exodus 24:7 zegt “Vervolgens nam hij (Mozes) het boek van het verbond en las dit aan het volk voor, en zij zeiden: ‘Alles wat de HEER gezegd heeft, zullen we ter harte nemen.’

De rabbijnen onderstrepen dat hier het doen voor het horen komt. Alleen al het feit dat de wet die hier geopenbaard wordt Gods wet is, brengt het volk tot gelovige gehoorzaamheid, of in ieder geval tot het voornemen daarvan. Dat de realiteit toen en nu weerbarstiger is, blijkt al direct uit het verhaal van het Gouden kalf.

De ‘wet’ begint daarmee dat God zich voorstelt: ‘Ik ben de HEER, jouw God, die jou uit het slavenhuis Egypte bevrijd heb…. Jij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben.’ In deze paar zinnen ligt alles al besloten. Eigenlijk zijn de ‘geboden’ niets anders dan uitleg daarvan. God bevrijdt ons tot leven. Hij wil geen geknechte mensen, maar bondgenoten die in vrijheid met Hem en met elkaar leven. Vrijheid is niet alleen vrijheid-van, maar vooral vrijheid-tot. Het veelvuldig voorkomende ‘jij zult….’ mag je lezen als belofte. In de Tien Woorden wordt een leven uitgetekend waar goedheid en liefde kunnen bloeien. Dat staat of valt daarmee dat we niets, iets of iemand in ons leven tot god verheffen en ‘aanbidden’. Dat leidt altijd tot onderdrukking en bedreiging van het leven en van de schepping.

Opvallend is dat de Tien Woorden gegeven zijn aan Israël als volk, als gemeente, als mensen sámen.

Maar in die Woorden word je persoonlijk aangesproken: jij zult en zult niet…

Het optreden van Jezus is eigenlijk niets anders dan uitleg van het eerste gebod: ‘zoek eerst het Koningschap van God en de rest waarover je je zulke zorgen maakt zal je als toegift geschonken worden’.

Verbonden met Jezus ontvangen ook wij die Woorden als weg om te gaan.